Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Αλφόνσο Πέρεθ, «Ρεαλίστα» αλλά... αστέρι αλλού!


Του Γιώργου Σέργη

Ο «ήρωας» της Εθνικής Ισπανίας στο Euro 2000, χρήσιμο «εργαλείο» για τη Ρεάλ Μαδρίτης και παίκτης αργότερα της... Μπαρτσελόνα, μέγα είδωλο της Μπέτις και ο άνθρωπος που το όνομά του φέρει το γήπεδο της... Χετάφε!
Ο Αλφόνσο! Αυτός είναι που κατάφερε όλα τα παραπάνω, γράφοντας έτσι τη δική του σελίδα στο μεγάλο «κιτάπι» του ισπανικού ποδοσφαίρου! Εμείς, βέβαια, θα εστιάσουμε στη... μαδριλένικη πλευρά της καριέρας του, δεν γίνεται όμως να μην αναφέρουμε και όλα τα υπόλοιπα θαυμαστά που έκανε!

Αυτός ο γρήγορος, με σπουδαία τελειώματα, πείσμα και καλή τεχνική επιθετικός αποτελεί «προϊόν» της Ρεάλ, η οποία το 1986 τον πήρε έφηβο, στα 14 του, από τις ακαδημίες της Χετάφε και τον ενέταξε στις δικές της, μαθαίνοντάς του τα... μυστικά της μπάλας!

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο ταλαντούχος άσος έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της «Βασίλισσας», όπου έμεινε μία τετραετία σκοράροντας 13 γκολ σε 88 ματς και κερδίζοντας πρωτάθλημα (1995), Κύπελλο (1993) και Σούπερ Καπ Ισπανίας (1993). Επίσης, η παρουσία του με τα λευκά τον φέρνει στην αποστολή της Ολυμπιακής ομάδας της Ισπανίας για τους Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, στους οποίους η «φούρια ρόχα» κατακτά το χρυσό!

Παρά τις μεγάλες του προσπάθειες, όμως, δεν κατόρθωσε ποτέ να μονιμοποιηθεί στο βασικό σχήμα, αλλά αποτελούσε κυρίως εναλλακτική λύση – μπροστά του, άλλωστε, αγωνίζονταν οι, μυθικοί, Εμίλιο Μπουτραγένιο, Ραούλ και Ιβάν Ζαμοράνο!

Τη σεζόν 1995/96 δόθηκε δανεικός στη Μπέτις για να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής και, πράγματι, τα κατάφερε, «πιάνοντας» μάλιστα ικανοποιητική απόδοση. Επέστρεψε, λοιπόν, περιχαρής στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» και έτοιμος να αδράξει μία ακόμη ευκαιρία στη Ρεάλ. Προς μεγάλη του απογοήτευση, όμως, οι «μερένγκες» τον πούλησαν στη Μπέτις, τελειώνοντας βίαια τον «κύκλο» του στην ομάδα τους!

Κάθε παίκτης θα πτοούνταν, μετά από μία τέτοια εξέλιξη. Ο Αλφόνσο όχι απλώς δεν το έβαλε κάτω αλλά, για την επόμενη πενταετία, ήταν το «πρώτο βιολί» του συλλόγου της Ανδαλουσίας, πραγματοποιώντας με τα χρώματά του τις καλύτερες εμφανίσεις της καριέρας του! Και τι δεν έκανε στο διάστημα αυτό! Πέτυχε 67 γκολ σε 197 αγώνες, επίδοση που τον φέρνει στη δεύτερη θέση της λίστας των σκόρερ των «βερδιμπλάνκος» όλων των εποχών, ψηφίσθηκε καλύτερος ποδοσφαριστής στην Ισπανία (1998) και έπαιξε σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1996, 2000) και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998) με την Εθνική Ισπανίας, της οποίας είχε γίνει πια τακτικό μέλος!

Το θέρος του 2000 η Μπαρτσελόνα, εντυπωσιασμένη από τα κατορθώματά του, τον κάνει δικό της. Η μετακίνησή του στο «Καμπ Νου» δεν προκάλεσε την παραμικρή αντίδραση στο κοινό της Ρεάλ – όχι γιατί ο Αλφόνσο του ήταν... αδιάφορος αλλά επειδή, πλέον, είχε συνδεθεί με τη Μπέτις! Στη Βαρκελώνη, πάντως, έμεινε μόλις μιάμιση περίοδο δίχως να «στεριώσει», ενώ έπαιξε ως δανεικός για έξι μήνες και ένα έτος σε Μαρσέιγ και Μπέτις αντίστοιχα.

Η τελευταία τον απέκτησε με κανονική μεταγραφή το 2003, δίνοντάς του την ευκαιρία να «λάμψει» ξανά, μαζί της. Εκείνος, ωστόσο, είχε πλέον χάσει τη φόρμα του ενώ ταλαιπωρούνταν και από τραυματισμούς (ου γαρ έρχεται μόνον...). Τελικά, στο τέλος του 2004/05, κι αφού είχε σκοράρει άλλα 10 γκολ (σε 45 παιχνίδια) και πάρει ένα ακόμη Κύπελλο Ισπανίας (2005), ο Αλφόνσο κρέμασε τα παπούτσια του, «χορτασμένος» από δόξα και διακρίσεις!

Εξάλλου, χρησιμοποιήθηκε σε 38 αναμετρήσεις της Εθνικής Ισπανίας και έβαλε 11 γκολ. Η κορυφαία του στιγμή με το εθνόσημο στο στήθος ήταν, αναμφίβολα, το ματς εναντίον της Γιουγκοσλαβίας για την τελευταία αγωνιστική των ομίλων του Euro 2000. Η «φούρια ρόχα» ήθελε μόνο νίκη κόντρα στους Βαλκάνιους για να προκριθεί στους «8» αλλά, ως το 94ο λεπτό, έχανε με 2-3! Τότε, ο Γκαΐθκα Μεντιέτα ισοφάρισε με πέναλτι και, δύο λεπτά μετά, ο Αλφόνσο «έγραψε» το 4-3 μέσα σε αποθέωση, χαρίζοντας στους Ισπανούς το «τρίποντο» και την πρόκριση!

Όσο για το τι κάνει σήμερα ο σπουδαίος φορ, έχει εμπλακεί σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, δηλώνει, ωστόσο, ανοικτός στο να γίνει προπονητής μία μέρα.

Τέλος, να αναφέρουμε ότι το γήπεδο της Χετάφε φέρει το όνομα του Αλφόνσο, τι κι αν αυτός δεν πάτησε ποτέ το χορτάρι του ούτε έπαιξε στην ανδρική ομάδα των Μαδριλένων! Γεννήθηκε, όμως, στο Χετάφε και η διοίκηση του πιο μεγάλου συλλόγου της περιοχής επέλεξε να τον τιμήσει με τον παραπάνω τρόπο!

<iframe width="500" height="480" src="https://www.youtube.com/embed/G5vMzA-Fms0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>