Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Ρεάλ που αρέσει, ή Ρεάλ που κερδίζει;



Στην ζωή μας κατακλυζόμαστε από ερωτήματα. Η μερέντα είναι καλύτερη με βούτυρο ή χωρίς; Το μέγεθος (ξέρετε που) μετράει, για όχι; Έτσι και η φετινή Ρεάλ μας έχει γεννήσει ένα καλό ερώτημα προς σκέψη και περισυλλογή.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καλογήρου

Το βράδυ της Τρίτης έκατσα να δω το ματς με την Παρί. Το έγραφα άλλωστε και το αφεντικό (σ.σ. Νίκος Μποζιονέλος) είναι απαιτητικό. Οπότε έπρεπε να είμαι προσεκτικός για 90+ λεπτά.

Αυτό που αντιλήφθηκα ή καλύτερα ένιωσα ήταν πως η Ρεάλ έχει αλλάξει χαρακτήρα. Ανά τα χρόνια έχουμε αλλάξει αρκετούς προπονητές. Άλλοι με επιθετική φιλοσοφία, άλλοι με πιο αμυντική. Όλοι όμως είχαν τον ίδιο στόχο, να βάζουμε γκολ.

Φέτος στην άκρη του πάγκου κάθεται ένας τύπος που προσπαθεί να μας κάνει ψυχρούς, κυνικούς. Το αποτέλεσμα και μόνο μετράει. Μπορεί να περάσαμε μερικές σεζόν με τον Μουρίνιο που έχει την ίδια φιλοσοφία και πάνω από το αποτέλεσμα δεν βάζει ούτε την μάνα του, αλλά και αυτός κάποια στιγμή, παρασύρθηκε από την… δίνη που λέγεται Ρεάλ.

Ετούτος εδώ είναι σκληρό καρύδι. Γκαρίζει το Μπερναμπέου, τον βρίζουν και τον κράζουν στα φόρουμ και στα social media, αλλά… βράχος.

Να πάρουμε το 1-0 και να φύγουμε.

Αυτό θέλει, με αυτό πορεύεται. Δεν τον νοιάζει να βγει πρώτος σκόρερ ο Ρονάλντο. Δεν τον νοιάζει να έχει την καλύτερη επίθεση, αρκεί να νικάει.

Και το έχει καταφέρει. Αήττητος σε όλες τις διοργανώσεις με μόλις τέσσερα γκολ παθητικό. Πρώτη η Ρεάλ στην Πριμέρα, πρόκριση και πρωτιά στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ (χωρίς ακόμα να έχουμε φάει γκολ).

Τι άλλο θέλουμε διάολε; Θέαμα, αυτό θέλουμε.

Και να λοιπόν η ερώτηση. Θέλουμε μια Ρεάλ θεαματική, που να βάζει γκολ, που να παράγει θέαμα, με «τρύπες» όμως πίσω που στα δύσκολα θα αποδειχθούν καταλυτικές; Ή θέλουμε μια στιβαρή ομάδα που δεν τρώει γκολ και παίρνει τις νίκες που χρειάζεται, χωρίς να εντυπωσιάζει (πάντα);

Ο καθένας έχει την άποψη του. Επίσης θα έρθει κάποιος να μου πει, Ρεάλ είσαι, μπορείς να τα έχεις όλα.

Ναι μπορείς να τα έχεις. Όμως μέχρι πότε; Χρόνια τώρα συζητάμε πως το μεγάλο και σημαντικό πρόβλημα της Ρεάλ είναι η άμυνα. Οι επιθετικές βλέψεις της ομάδας, άφηναν σε δεύτερη μοίρα το αμυντικό κομμάτι, με αποτέλεσμα στα κρίσιμα και μεγάλα ματς να έχουμε πρόβλημα.

Αυτό το άλλαξε άρδην ο Μπενίτεθ. Ναι κόντρα στην Παρί στο Μπερναμπέου ήμασταν τυχεροί και θα μπορούσαμε να είχαμε φάει γκολ, όμως σε γενικές γραμμές, πρέπει να του αναγνωρίσουμε πως έχει φτιάξει την καλύτερη άμυνα στην Ευρώπη.

Τώρα αν το πρόβλημα μερικών είναι τα ρεκόρ του Ρονάλντο και πως αυτά θα μεγαλώσουν, τότε αυτοί, στην ερώτηση «τι ομάδα είσαι;» να απαντάνε «Ρονάλντο» και όχι Ρεάλ.

Διότι όσοι συνεχίζουν να απαντάνε με στόμφο, Ρεάλ, τότε να χαίρονται που η ομάδα είναι πρώτη παντού μέχρι στιγμής και να σταματήσουν το κράξιμο.

Να κράζουμε, αλλά όταν πρέπει, όχι όποτε δεν βολεύει και δεν αρέσει σε εμάς κάτι.

Υ.Γ Φυσικά παραδέχομαι πως υπάρχουν προβλήματα και δεν είναι όλα ρόδινα. Αλλά να δώσουμε και ένα ελαφρυντικό στον Ισπανό, διότι είναι λίγες οι φορές που έχει λήξει αγώνας χωρίς τραυματίες. Οπότε ας περιμένουμε να γυρίσουν όλοι και ίσως βελτιωθεί και το θέαμα.