Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Δέκα προς δύο σημάδια κρίσης


Του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου από το sdna.gr

Πολλές φορές, υπάρχουν γεγονότα στο ποδόσφαιρο που τσαλακώνουν την εικόνα του. Ασχημα. Που το ευτελίζουν. Που διαστρέφουν όλο το νόημα που έχει ένα παιχνίδι, αυτό της ψυχαγωγίας. Της αγωγής της ψυχής, δηλαδή του γαληνέματος του εσωτερικού κόσμου των ανθρώπων.

Στο παιχνίδι δεν έχει σημασία αν θα νικήσεις ή θα χάσεις αλλα αν θα ικανοποιηθείς παίζοντας. Στα σπορ, που τα προσεγγίζουμε και ως παιχνίδι, υπάρχουν κανόνες. Και η παραβίασή τους αναιρεί ακόμη και την ανταγωνιστική φύση των σπορ, όπου εκείνον που έχεις ρίξει στο καναβάτσο, δεν τον κτυπάς. Περιμένεις να σηκωθεί, αν μπορεί.

Το κτύπημα σε πεσμένο αντίπαλο, σε αντίπαλο που δεν μπορεί να ανταποδώσει είναι unfair. Δεν δείχνει κανενός είδους δύναμη και μαρτυρά ολοκληρωτική περιφρόνηση στον αντίπαλο και στο άθλημα.

Το παιχνίδι.

Και εκείνους που το παρακολουθούν.

Ενας τριαντάχρονος τα βάζει με έναν πεντάχρονο και αφού τον έχει δείρει, καυχιέται για το κατόρθωμά του. Μα, είναι κατόρθωμα κάτι τέτοιο ή η ομολογία μίας ανασφάλειας, ενός ψυχολογικού συμπλεγματος που μασκαρεύεται ως υπεροχή;

Ο σεβασμός στον αντίπαλο που δεν μπορεί να αντιδράσει είναι αναγνώριση και του δικού του αγώνα και ταυτόχρονα είναι κάτι πολύ περισσότερο από σεβασμός των κανόνων. Είναι απόδειξη πολιτισμού και της επικράτησης του νου επάνω στα ένστικτα.

Το να προσεγγίζει κάποιος τα σπορ με την λογική του no prisoners της ρωμαικής αρένας, τα υποβιβάζει σε ζωώδη αντιμετώπιση. Το λιοντάρι που εξοντώνει τον πίθηκο σήμερα μόνον επειδή θέλει να επιβεβαιώσει, θα βρεθεί αύριο σε μία selfie κάτω από το πόδι του «κυνηγού» που θα περηφανεύεται για την επιτυχία του στο σαφάρι, όπου όλα τα ατού ήταν στα χέρια του.

Το 10-2 της Ρεάλ πάνω στην Βαγιεκάνο των 9 παικτών δεν είναι κατόρθωμα μίας μεγάλης ομάδας όπως η «βασίλισσα» αλλά η απόδειξη της κρίσης στην οποία βρίσκεται μία ομάδα τέτοιου επιπέδου.

Είναι η απόδειξη της απώλειας των χαρακτηριστικών και των αξιών της λευκής φανέλας που έχει γράψει ιστορία στο ευρωπαικό ποδόσφαιρο. Οι πραγματικά μεγάλοι αναγνωρίζουν πως οι σπουδαίες νίκες, οι νίκες για τις οποίες μπορείς να υπερηφανευθείς είναι εκείνες που σημειώνονται με ισοδύναμους αντιπάλους. Αυτές είναι που σε κάνουν μεγάλο.

Τα υπόλοιπα είναι μάρκετινγκ και ομολογία αδιεξόδου.