Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Η πορεία του Αγουστίν


Του Γιώργου Σέργη

4 Απριλίου 1981. Η Ρεάλ Μαδρίτης αντιμετωπίζει τη Σαλαμάνκα. Ενώ το παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη ξαφνικά οι άνθρωποι της «Βασίλισσας» πετάγονται έντρομοι από τις θέσεις τους! Ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, Μαριάνο Γκαρθία Ρεμόν, τραυματίζεται και δεν μπορεί να συνεχίσει!

Ο άτυχος Ισπανός άσος μεταφέρεται εσπευσμένα εκτός αγωνιστικού χώρου και τη θέση του παίρνει άμεσα ο αναπληρωματικός του, Αγουστίν Ροντρίγκεθ Σαντιάγκο, ή απλούστερα, Αγουστίν, ο οποίος δεν μπορούσε ασφαλώς να γνωρίζει ότι εκείνο ακριβώς το χρονικό σημείο... ξεκινούσε η καλή του καριέρα!

Ο 21χρονος, τότε, άσος ήταν γέννημα-θρέμμα των «μερένγκες». Είχε έλθει στον κόσμο στη Γαλικία αλλά από τα 15 του ήταν μέλος των τμημάτων υποδομής του αγαπημένου μας συλλόγου. Έπαιξε στην U-14, στην U-18, στους ερασιτέχνες και το 1978 προωθήθηκε στη Β' ομάδα, όπου επίσης κατάφερε να ξεχωρίσει.

Το 1980, λοιπόν, κρίθηκε έτοιμος από την τεχνική ηγεσία και βρέθηκε πλάι στους επαγγελματίες, κάνοντας το ντεμπούτο του την ημέρα που προαναφέραμε.

Επιδεικνύοντας σταθερότητα και με «όπλα» του την καλή του αντίληψη, τα ρεφλέξ του και τη μεγάλη του ικανότητα να «μπλοκάρει» τις ψηλές μπαλιές των αντιπάλων ήταν βασικός κάτω από τα δοκάρια της Ρεάλ ως το 1983, βοηθώντας τη να κερδίσει το Κύπελλο Ισπανίας το 1982 ενώ την ακόλουθη χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο «Ρικάρντο Θαμόρα» έχοντας δεχθεί τα λιγότερα γκολ από κάθε άλλον κίπερ! Επίσης, ήταν βασικός και στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης του 1981, στον οποίο η «Βασίλισσα» έχασε από τη Λίβερπουλ (0-1).

Ακολούθως, όμως, δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού για τα... γάντια του βασικού, δεδομένου ότι στο ρόστερ υπήρχαν οι θρυλικοί Μιγκέλ Άνχελ και Οτσοτορένα ενώ αργότερα προστέθηκε και ο σούπερ ταλαντούχος Φρανθίσκο Μπούγιο!

Ο Αγουστίν παραγκωνίστηκε, αλλά στα μισά της σεζόν 1985/86 επέστρεψε στην ενδεκάδα εκμεταλλευόμενος έναν τραυματισμό του Οτσοτορένα και μάλιστα ήταν βασικός στους διπλούς τελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της ίδιας περιόδου, με τη Ρεάλ να ξεπερνά το εμπόδιο της Κολωνίας (5-1, 0-2) και να κατακτά το έπαθλο!

Η αναλαμπή αυτή δεν ωφέλησε, πάντως, τον Αγουστίν, ο οποίος τα επόμενα τέσσερα έτη ήταν αναπληρωματικός, αποχωρώντας τελικά από το «Σαντιάγκο Μπερναμπέου» το 1990. Συμπλήρωσε 123 επίσημες συμμετοχές με τα λευκά ενώ εκτός από τα προαναφερθέντα τρόπαια πανηγύρισε ακόμη τέσσερα πρωταθλήματα (1987-88-89-90), ένα Κύπελλο Ισπανίας (1989), δύο εγχώρια Σούπερ Καπ (1988, 1989) και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1985).

Αφού άφησε τη Ρεάλ μετακινήθηκε στην Τενερίφη, όπου έμεινε τέσσερις σεζόν παίρνοντας χρόνο συμμετοχής και, μάλιστα, το 1992/93 συνέβαλε αποφασιστικά ώστε η ομάδα των Κανάριων Νήσων να βγει στην Ευρώπη (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) για πρώτη φορά στην ιστορία της!

Το 1994, στα 35 του, ο Αγουστίν κρέμασε τα παπούτσια του. Δούλεψε για λίγο ως προπονητής τερματοφυλάκων στην τελευταία του ομάδα και έπειτα ασχολήθηκε με τον σχολιασμό αγώνων για την τηλεόραση. Χρίσθηκε διεθνής με τις «μικρές» εθνικές ομάδες της Ισπανίας και έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1980 (Μόσχα).