Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Ζιζού, κάνε το αυτονόητο με τον Μοράτα


Του Γιώργου Χατζάκη

Πριν εκφράσω το παράπονο μου γύρω από μια συγκεκριμένη επιλογή του Ζινεντίν Ζιντάν πρέπει να αναφέρω κάποια πράγματα.
Πρώτον: Επ’ ουδενί δεν έχω την πρόθεση να «κράξω» τον τεχνικό της ομάδας μας, το αντίθετο μάλιστα, πιστεύω πως μέχρι σήμερα από την μέρα που ανέλαβε, τα έχει κάνει όλα σωστά εκτός κάτι «χτυπητό» τον τελευταίο καιρό που αφορά την κορυφή της επίθεσης.

Δεύτερον: Πολλοί με είχαν πει γραφικό και είχα ακούσει πάμπολλες ειρωνείες όταν έλεγα πως ήθελα στον πάγκο της Ρεάλ τον Ζιντάν, περίπου έξι μήνες πριν αναλάβει την ομάδα μας, οπότε την μεταμόρφωσε και την οδήγησε στην κατάκτηση του 11ου.

Αναφέρω τα συγκεκριμένα για να υπερτονίσω πως όχι μόνο τον θεωρώ ικανότατο αλλά και πως κατά την γνώμη μου πρέπει να μείνει για πολλά χρόνια στη Ρεάλ Μαδρίτης όντας ελεύθερος να πράξει όπως νομίζει για το καλό της ομάδας.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως τα κάνει ή θα τα κάνει όλα τέλεια ή ότι θα συμφωνούμε όλοι οι φίλοι της Βασίλισσας με τις επιλογές του. Το πιο δύσκολο και συνάμα σημαντικότερο (για αυτό λέω πως πρέπει να κάτσει πολλά χρόνια στον πάγκο της ομάδας) είναι πως έχει τον σεβασμό των παικτών και μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση στα αποδυτήρια. Αυτό έκανε μεγάλη επιτυχία μετά την Μπενίτεθ εποχή και «έστρωσε» την ομάδα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Πάμε σε «φρέσκα κουλούρια» όμως καθώς ο μήνας Μάρτιος είναι πολύ σημαντικός για την συνέχεια και τουλάχιστον στα δικά μου μάτια είναι πασιφανές πως κάτι πρέπει να αλλάξει σχετικά με τον Μπενζεμά.

Καλός, χρυσός ο Γάλλος αλλά μετά την γνωστή και όχι καλή ιστορία με τον Βαλμπουενά δεν είναι ο παλιός και αξιόπιστος Μπενζεμά ο οποίος συγκαταλεγόταν μάλιστα και στους κορυφαίους φορ του κόσμου. Χωρίς υπερβολές τους τελευταίους μήνες περιφέρεται το σώμα του στο γήπεδο και βοηθάει ελάχιστα. Για να είμαι απόλυτα δίκαιος πάντως γιατί αυτό που με νοιάζει είναι η ομάδα και όχι τα πρόσωπα, ο Μπενζεμά έδειξε τον παλιό καλό εαυτό του στο ματς με την Νάπολι στο «Μπερναμπέου» κάτι που μας έκανε να πάρουμε θάρρος εν όψει της συνέχειας, αλλά από κει και πέρα ξανά στην μετριότητα. Αν δεν υπήρχε κάποιος άλλος επιθετικός, θα μπορούσε ίσως να δοκιμαστεί ένα σχήμα με Ρονάλντο στην κορυφή ή αναγκαστικά να ευχόμαστε να επανέλθει στα παλιά στάνταρ ο Μπενζεμά, όμως τώρα ένας παίκτης με μεγάλη όρεξη και ικανότητα να βοηθήσει όπως ο Μοράτα, μένει στον πάγκο και βλέπει τον Γάλλο να θέλει αλλά να μην μπορεί και σχεδόν συνέχεια να περπατάει.

Μπορώ να καταλάβω το ότι ο Ζιντάν τον στηρίζει για να του ανεβάσει την ψυχολογία όμως τα παιχνίδια είναι κρίσιμα και η ομάδα χάνει ένα ημίχρονο συνεχώς επιθετικά συν ότι στην Ρεάλ η κάθε λεπτομέρεια μετράει. Συνεπώς πρέπει να γίνεται το σωστό και το δίκαιο στην προκειμένη περίπτωση, με όποιο κόστος διότι οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες είναι δεδομένα τεράστιες. Δεν υπάρχει λογική να αφήνει στον πάγκο τον Μοράτα ενώ χάνουμε από την Βαλένθια κι ενώ έχει αλλάξει τόσες φορές την ροή σημαντικών παιχνιδιών και παράλληλα να επιμένει σε έναν τόσο κακό Μπενζεμά. Για να μην πω ότι αν ο Μοράτα φύγει το ερχόμενο καλοκαίρι, θα του πούμε «αντίο» και όχι «εις το επανιδείν» όπως το 2014. Σημειωτέον τότε αυτό που είχα πει είναι ότι, ο Μπενζεμά είναι σε καλύτερη φόρμα άρα και βασικός, ο Μοράτα ήθελε να παίζει κι έφυγε, όλα καλά και ξεκάθαρα. Τώρα όμως τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά.

Ο Ζιζού πρέπει να κάνει το αυτονόητο και να ξεκινάει βασικό ανάμεσα στους Μπέιλ και Ρονάλντο τον Μοράτα, κάτι το οποίο έπρεπε να είχε πράξει από καιρό. Όπως επίσης πρέπει να δουν τι συμβαίνει με τα θέματα του Μπενζεμά ούτως ώστε να επανέλθει στην καλή του παρουσία, όμως μέχρι τότε 11άδα δεν πρέπει να βλέπει. Χρειαζόμαστε και τους δυο φορ μας δυνατούς κι έτοιμους όμως πρέπει να παίζει εκείνος που είναι σε καλύτερη κατάσταση. Πιστεύω τουλάχιστον στην παρούσα φάση δεν τίθεται θέμα για το ποιος είναι.