Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Πέσιμο, χέσιμο, παράνοια


Του Νίκου Μποζιονέλου από τη Sportday

Το πιο εύστοχο που διάβασα στα social media τη βραδιά του 6-1 ήταν ότι «η Παρί πήγε και από πέσιμο και από χέσιμο».
«Πέσιμο», από τα δύο πέναλτι που δεν ήταν – και ένα που ήταν. Μην στρουθοκαμηλίζουμε επειδή το εν λόγω ματς έγραψε ιστορία. Δεν ήταν: στο πρώτο ο Μενιέ γλιστράει και ο Νεϊμάρ πέφτει πάνω του, όχι το αντίθετο. Καμία πρόθεση για ανατροπή. Και στο δεύτερο ο Σουάρες κάνει λες και τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Τελεία και παύλα. Επίσης, προς τιμήν του ο Μασεράνο παραδέχθηκε ότι έκανε πέναλτι πάνω στον Ντι Μαρία, μεγαλύτερη μαγκιά βέβαια θα ήταν να το έλεγε εκείνη τη στιγμή στον διαιτητή.




Και «χέσιμο» επειδή δέχθηκε τρία γκολ μετά το 88’. Πραγματικά, τους κρεμάς τα δελτία ή στέλνεις τον προπονητή στη β’ ομάδα. Δεν υπερβάλω. Θέλεις πλάνο ή οδηγίες για να κατανοήσεις ότι με 4-1 ή 5-1 στη Βαρκελώνη οφείλεις να το παίξεις λίγο… πούλμαν στα μετόπισθεν; Τι άλλο ήθελαν οι Παριζιάνοι δηλαδή; Γκολ έβαλαν, με τον Καβάνι, στο 3-1 και η πρόκριση ήταν δική τους. Οσο εκπληκτικό ήταν αυτό που έκανε η Μπάρτσα (και της βγάζουμε το καπέλο και εμείς οι… ΡΕΑΛιστές), άλλο τόσο η απαράδεκτη ήταν η λογική της Παρί. Η λογική του «έλα μωρέ, έχουμε προκριθεί».

Να γράψεις άρθρο να πεις, τι; Υπάρχει κάτι παραπάνω; Οχι. Πλην ενός. Ακατανόητο να μην μπορείς να γράψεις ότι ο Σουάρες έκανε θέατρο ότι η Μπαρτσελόνα σπρώχτηκε. Μεταξύ μας, καρότσι την πήγαν. Αλλά τούτο δεν αναιρεί το ίδιο το ποδόσφαιρο και την ιστορία του.

Το ’86 η Αργεντινή απέκλεισε την Αγγλία με το χέρι του Μαραντόνα, τον αποθεώνουμε όμως μέχρι σήμερα. Το ’90 η (Δυτική, τότε) Γερμανία κατέκτησε το Μουντιάλ με ανύπαρκτο πέναλτι του Μπρέμε που είχε κερδίσει θεατράλ ο Σενσίνι από τον Φέλερ). Το ’06 η Ιταλία πήρε το Μουντιάλ επειδή ο Ματεράτσι προκάλεσε ξεδιάντροπα τον Ζιντάν (και ο Γάλλος αποβλήθηκε για την κουτουλιά). Ναι, το ’66 η Αγγλία πήρε επίσης το Μουντιάλ με γκολ που ανάθεμα κι αν μάθουμε ποτέ αν η μπάλα είχε περάσει τη γραμμή.

Μην πεις ότι δεν ήταν πέναλτι η βουτιά του Σουάρες, και πέφτουν να σε φάνε. Σόρι αλλά είναι παρανοϊκό να έχεις την ψευδαίσθηση ότι ευνοούνται όλοι οι άλλοι και όχι εσύ.

ΥΓ. Μπράβο σου Μπάρτσα, έγινε Ρεάλ. Εγινες η Ρεάλ των 80s με τις αξέχαστες ανατροπές. Αντε, έξι Τσάμπιονς Λιγκ σου έμειναν για την… ισοφάριση!