Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Θέλει να γράψει ιστορία με… το 10 το καλό!


Του Γιώργου Ορφανάκη από το eurohoops.net

Η Ρεάλ Μαδρίτης ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη με αποκλειστικό στόχο την κατάκτηση της Ευρωλίγκας επιβεβαιώνοντας την ίδια στιγμή πως διανύει την πιο επιτυχημένη δεκαετία της σύγχρονης ιστορίας της.
Οι Ισπανοί μετρούν 9 τρόπαια στην Ευρωλίγκα, περισσότερα από κάθε άλλη ομάδα, όμως μόλις δύο από αυτά (1995, 2015) ανήκουν στην εποχή που ο πρωταθλητής προκύπτει μέσω ενός Final 4, δηλαδή από το 1988 μέχρι σήμερα.

O Πάμπλο Λάσο και οι παίκτες του θέλουν να πανηγυρίσουν ακόμα μία κατάκτηση και να δώσουν συνέχεια στις εξαιρετικές εμφανίσεις των τελευταίων χρόνων που τοποθετούν τον σύλλογο δικαίως στην ελίτ του Ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Το Eurohoops γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται τις συμμετοχές της “βασίλισσας” σε όλα τα Final 4 από την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια στην Αθήνα μέχρι τον θρίαμβο της Μαδρίτης. Ενδιαφέρον συμπέρασμα; Η Ρεάλ θέλει να κάνει δικό της τον 10 Ευρωπαϊκό τίτλο και μάλιστα για πρώτη φορά μακριά από την Ισπανία έπειτα από 36 χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών.

Αθήνα 1993: 4η θέση

Η Ρεάλ Μαδρίτης του ενός και μοναδικού Άρβιντας Σαμπόνις ταξίδεψε στην Αθήνα με στόχο την κατάκτηση του τροπαίου όμως απέναντι της βρήκε την μετέπειτα πρωταθλήτρια Λιμόζ με αποτέλεσμα να αποκλειστεί (62-52) στον ημιτελικό. Το νταμπλ-νταμπλ του Λιθουανού σέντερ (19π, 10ρ) δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει την ήττα αφού το σκληρό παιχνίδι και η άμυνα των Γάλλων έκαναν ξανά τη διαφορά.

Δύο ημέρες μετά οι Ισπανοί γνώρισαν νέα ήττα απέναντι στον ΠΑΟΚ (76-70) και τερμάτισαν τέταρτοι σε ένα Final 4 που τους άφησε πικρή γεύση.

Στον μικρό τελικό ο Σαμπόνις (14π, 18ρ) ήταν και πάλι αυτός που ξεχώρισε για τη Ρεάλ αλλά ο “Δικέφαλος του Βορρά” με κορυφαίο τον Μπάρλοου (20π) κέρδισε το παιχνίδι της… παρηγοριάς μπροστά στο ελληνικό κοινό.

Σαραγόσα 1995: 1η θέση

Η εκδίκηση της Ρεάλ Μαδρίτης για τον χαμένο ημιτελικό του 1993 ήρθε δύο χρόνια μετά με αντίπαλο και πάλι τη γαλλική Λιμόζ! Πρωταγωνιστής των Ισπανών ήταν για ακόμα μία φορά ο Άρβιντας Σαμπόνις ο οποίος με 21 πόντους και 9 ριμπάουντ “έλαμψε” για την ομάδα του και την έστειλε στον μεγάλο τελικό επικρατώντας με 62-49.

Στο συγκεκριμένο Final 4 η Ρεάλ Μαδρίτης του Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν φτιαγμένη για να κάνει δικό της τον τίτλο και το απέδειξε με εμφατικό τρόπο στον τελικό κόντρα στον Ολυμπιακό! Το δυνατό ξεκίνημα, τα κακά ποσοστά των “ερυθρολεύκων” και η ποιότητα των Αρλάουσκας (16π, 4ρ) – Σαμπόνις (23π, 7ρ) έκαναν τη διαφορά με αποτέλεσμα η κόρνα της λήξης να βρει τη “βασίλισσα” πρωταθλήτρια (73-61).

Η Ρεάλ βρισκόταν πλέον στην κορυφή για πρώτη φορά μετά σεζόν 1979-80 και όπως είναι λογικό η συγκεκριμένη επιτυχία πανηγυρίστηκε έξαλλα, την ώρα που αυτός ήταν ο όγδοος συνολικά Ευρωπαϊκός τίτλος του συλλόγου.

Παρίσι 1996: 4η θέση

Σχεδόν 365 ημέρες μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκας η Ρεάλ επέστρεφε και πάλι στο Final 4 του Παρισιού με στόχο να πετύχει το repeat όμως το όνειρο μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε εφιάλτης.

Το καταστροφικό δεύτερο ημίχρονο στον ισπανικό “εμφύλιο” απέναντι στην Μπαρτσελόνα αποδείχθηκε καθοριστικό και έτσι η “βασίλισσα” έχασε την ευκαιρία να βρεθεί στον μεγάλο τελικό ώστε να διεκδικήσει το τρόπαιο κόντρα στον μετέπειτα πρωταθλητή Παναθηναϊκό.

O Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν είχε πλέον στη διάθεση του τον Άρβιντας Σαμπόνις που είχε αποχωρήσει για το ΝΒΑ, ενώ οι προσπάθειες των Αρλάουσκας (22π) και Σάβιτς (15π) στον ημιτελικό δεν αποδείχθηκαν αρκετές. Ο μεγάλος στόχος είχε πλέον χαθεί και δύο ημέρες μετά η Ρεάλ γνώρισε νέα ήττα (74-73) κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας με αποτέλεσμα να τερματίσει τέταρτη.

Βαρκελώνη 2011: 4η θέση

Η πρόκριση της Ρεάλ Μαδρίτης σε κάποιο Final 4 για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 15 χρόνια απουσίας μπορεί να θεωρηθεί από μόνη της επιτυχία όμως η “βασίλισσα” μπροστά στο ισπανικό κοινό επιδίωκε το κάτι παραπάνω.

Αυτό ωστόσο δεν ήρθε ποτέ αφού στον δεύτερο χρονικά ημιτελικό απέναντι στη Μακάμπι οι παίκτες του Εμανουέλ Μολίν παρουσιάστηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και γνώρισαν εύκολη ήττα με 82-63. Η αποτυχημένη απόπειρα της κατάκτησης του τίτλου μάλιστα ολοκληρώθηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο δύο ημέρες μετά όταν η Σιένα επικράτησε άνετα με 80-62.

Παρά τα δύο αρνητικά αποτελέσματα η Ρεάλ επέστρεψε δυναμικά στον Ευρωπαϊκό μπασκετικό χάρτη, την ώρα που σπουδαίοι παίκτες όπως οι Μίροτιτς, Γιουλ και Σέρχι Ροντρίγκεθ έπαιρναν τις πρώτες τους εμπειρίες.

Λονδίνο 2013: 2η θέση

Με αφετηρία το Final 4 του Λονδίνου η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκινούσε μία τριετία γεμάτη συγκινήσεις, μεγάλες νίκες αλλά και οδυνηρές ήττες.

Η αρχή έγινε με τον… ισπανικό ημιτελικό του 2013 απέναντι στην Μπαρτσελόνα εκεί όπου ο Πάμπλο Λάσο και οι παίκτες του χάρη στην εξαιρετική τέταρτη περίοδο αλλά και τους Γιουλ (13π), Σέρχι (12π, 9ασ) και Ρέγιες (17π, 5ρ) πήραν σπουδαία πρόκριση με 74-67.

Επόμενο και ιδιαίτερα υψηλό όπως αποδείχθηκε εμπόδιο στον δρόμο προς την κατάκτηση του τίτλου ήταν ο Ολυμπιακός. Ο μεγάλος τελικός ξεκίνησε με τον πλέον ιδανικό τρόπο αφού η “βασίλισσα” ξέφυγε πολύ νωρίς με 27-10 όμως στη συνέχεια δέχθηκε ένα ανεπανάληπτο ξέσπασμα από τους “ερυθρόλευκους” που πρόλαβαν να πετύχουν 90 πόντους σε τρία δεκάλεπτα κατακτώντας το τρόπαιο.

Η Ρεάλ μπορεί να αρκέστηκε τελικά στην απλή συμμετοχή στον τελικό αλλά ο δρόμος προς την κορυφή είχε μόλις ξεκινήσει για τους Ισπανούς.

Μιλάνο 2014: 2η θέση

Δυστυχώς για τη Ρεάλ Μαδρίτης το Final 4 που φιλοξενήθηκε στο Μιλάνο είχε πολλές ομοιότητες με αυτό του Λονδίνου ακριβώς ένα χρόνο πριν.

Μέσα σε δύο ημέρες το σύνολο του Πάμπλο Λάσο προσγειώθηκε ανώμαλα αφού η χαρά από τον θρίαμβο με 100-62 απέναντι στην Μπαρτσελόνα έδωσε τη θέση της στην απογοήτευση. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κάποιος πως η τόσο άνετη επικράτηση στον ημιτελικό σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό της ΤΣΣΚΑ που μέχρι εκείνη τη στιγμή φάνταζε ως το μεγάλο φαβορί έκανε τελικά κακό.

Η Μακάμπι πέτυχε σε διάστημα 48 ωρών δύο επικές υπερβάσεις και πανηγύρισε τον τίτλο της Ευρωλίγκας, την ώρα που η Ρεάλ Μαδρίτης έβλεπε να φτάνει για δεύτερη διαδοχική σεζόν στην πηγή αλλά να μην πίνει νερό. Ο σκεπτικισμός για όσα είχαν συμβεί τα τελευταία χρόνια ήταν πλέον έντονος όμως κανείς δεν το έβαλε κάτω.

Μαδρίτη 2015: 1η θέση

Η διοίκηση της Ρεάλ Μαδρίτης έδειξε επί σειρά ετών υπομονή, επένδυσε πολλά χρήματα, διατήρησε αναλλοίωτο τον βασικό κορμό της ομάδας και δικαιώθηκε με πανηγυρικό τρόπο στο Final 4 της Μαδρίτης! Η ώρα της στέψης είχε πλέον φτάσει για τον Πάμπλο Λάσο και τους παίκτες του οι οποίοι μπροστά στο κοινό τους έπαιξαν πολύ όμορφο μπάσκετ και στο τέλος ήταν εκείνοι που πανηγύρισαν.

Οι Ισπανοί είχαν φροντίσει ήδη από τον ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε (96-87) να στείλουν το μήνυμα πως δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν μία τόσο μεγάλη ευκαιρία να πάει χαμένη, ενώ στον τελικό με τον Ολυμπιακό ήταν και πάλι ανώτεροι φτάνοντας στην κατάκτηση με 78-59.

Άλλωστε μιλάμε για ένα ρόστερ που ήταν κάτι παραπάνω από πλήρες, οι παίκτες είχαν βρει την απαραίτητη χημεία και με την σημαντική ώθηση του κόσμου ανέβασαν τον συνολικό αριθμό των Ευρωπαϊκών τίτλων της Ρεάλ στους εννιά.